روش‌های تصفیه سطحی برای رزین هیدروژنه DCPD چیست؟

مقدمه

رزین DCPD هیدروژنه یک رزین هیدروکربنی هیدروژنه است که معمولاً به عنوان چسبنده یا اصلاح کننده در سیستم های فرموله شده استفاده می شود. معمولاً به صورت تکه‌های جامد، گرانول‌ها یا گلوله‌ها عرضه می‌شود و متعاقباً ذوب می‌شود، حل می‌شود یا در فرمول‌بندی‌هایی مانند چسب‌ها، درزگیرها، پوشش‌ها و سیستم‌های مرتبط با لاستیک مخلوط می‌شود.

از آنجایی که معمولاً به‌عنوان یک جزء فرمول‌بندی به جای یک بستر ساختاری مستقل عمل می‌کند، این سؤال که آیا رزین DCPD هیدروژنه‌شده به خود نیاز به عملیات سطحی دارد، نیاز به بررسی دقیق دارد. این مقاله تمایز بین عملیات سطحی ذرات رزین خام و عملیات سطحی بسترهای پلیمری نهایی را روشن می‌کند و راهنمایی‌هایی را برای خریداران و فرمول‌سازان در ارزیابی ادعاهای عملکرد مرتبط با سطح ارائه می‌دهد.

ابتدا مشخص کنید چه سطحی واقعا تحت درمان است

قبل از بحث در مورد هر روش تصفیه سطح، شناسایی سطح فیزیکی مورد نظر ضروری است.

رزین خام

DCPD resi هیدروژنهn به صورت فلیک، گرانول یا گلوله عرضه می شود. این ذرات مواد خام میانی هستند که معمولاً با ذوب، حل شدن یا اختلاط در طول فرمولاسیون یا ترکیب، بیشتر پردازش می‌شوند. آنها مقالات نهایی نیستند.

سطح پلیمری تمام شده

سطوح پلیمری تمام‌شده شامل فیلم‌ها، ورق‌ها، محصولات قالب‌گیری شده، بسترهای پوشش‌داده‌شده و سایر سطوح پلیمری جامد است که به شکل فیزیکی نهایی خود ساخته شده‌اند. فن‌آوری‌های تصفیه سطح مانند تاج و پلاسما ممکن است برای سطوح پلیمری مناسب برای اصلاح خواصی مانند ترشوندگی، چسبندگی و قابلیت چاپ استفاده شود.

عملیات سطحی یک محصول نهایی که حاوی رزین DCPD هیدروژنه است مانند عملیات سطحی خود مواد خام رزین DCPD هیدروژنه نیست. این دو مفهوم اغلب با هم اشتباه گرفته می شوند و این سردرگمی می تواند منجر به فرضیات نادرست در مورد پردازش مواد و عملکرد شود.

نحوه استفاده از رزین DCPD هیدروژنه به طور معمول

رزین DCPD هیدروژنهمتعلق به خانواده رزین های هیدروکربنی هیدروژنه است. بسته به درجه و فرمول خاص، ممکن است ویژگی هایی مانند بوی کم، پایداری حرارتی، و ثبات رنگ یا نور را ارائه دهد. سازگاری با سایر پلیمرها و اجزای فرمولاسیون وابسته به فرمول است و باید برای هر کاربرد مورد نظر ارزیابی شود.

در عمل صنعتی معمولی، رزین هیدروژنه DCPD به عنوان چسبنده یا اصلاح کننده در محصولاتی مانند:

- چسب ها و درزگیرها

- پوشش ها

-فرمولاسیون های مرتبط با لاستیک

معمولاً به عنوان یک بستر پلیمری ساختاری، یک فیلم مستقل یا یک مقاله مهندسی قالب‌گیری شده استفاده نمی‌شود.

عملیات سطحی زیرلایه های پلیمری تمام شده

درمان کرونا

درمان کرونا یک روش ثابت برای اصلاح سطوح پلیمری جامد مناسب است. درمان کرونا از یک تخلیه الکتریکی برای اصلاح سطح بسترهای پلیمری مناسب استفاده می کند. بسته به بستر و شرایط فرآیند، ممکن است شیمی سطح را تغییر دهد، انرژی سطح را افزایش دهد و ترشوندگی را بهبود بخشد.

مهم است که تشخیص داده شود که درمان کرونا در مورد سطح پلیمر نهایی در حال پردازش اعمال می شود. اگر یک فیلم تمام شده حاوی رزین DCPD هیدروژنه شده به عنوان یکی از اجزای فرمولاسیون باشد، درمان کرونا روی سطح فیلم نهایی اعمال می‌شود تا اجزای رزین به طور جداگانه. درمان کرونا رزین DCPD هیدروژنه به شکل ذرات نباید به عنوان یک روش معمول صنعتی در نظر گرفته شود.

درمان پلاسما

عملیات پلاسما یکی دیگر از تکنیک های اصلاح سطح برای بسترهای پلیمری جامد مناسب است. می تواند شیمی سطح و انرژی سطح را تغییر دهد و اثرات آن به شیمی بستر، شیمی پلاسما و شرایط فرآیند بستگی دارد. تیمارهای پلاسمای حاوی اکسیژن می توانند عملکردهای سطحی حاوی اکسیژن را بر روی بسترهای پلیمری مناسب معرفی کنند.

همانند درمان کرونا، درمان پلاسما روی محصولات یا سطوح تمام شده اعمال می شود. این نباید به عنوان یک پیش درمانی معمولی برای گرانول ها یا تکه های رزین هیدروژنه DCPD بدون شواهد خاص ارائه شود.

چرا نباید درمان اسیدی و قلیایی را در نظر گرفت؟

عملیات اسیدی یا قلیایی ساده نباید به عنوان یک روش عملکردی سطحی برای مواد خام رزین هیدروژنه DCPD بدون شواهد خاص محصول ارائه شود. استفاده از محلول های اسید ضعیف مانند اسید استیک نباید به عنوان یک روش ثابت برای ایجاد عملکردهای سطح واکنش پذیر روی رزین DCPD هیدروژنه بدون شواهد خاص محصول ارائه شود. به طور مشابه، تیمار هیدروکسید سدیم یا هیدروکسید پتاسیم نباید به عنوان موادی که به طور خاص به عملیات سطح قلیایی پاسخ می‌دهند، ذرات رزین هیدروژنه DCPD را حکاکی یا عامل‌دار کند.

ادعای عامل دار شدن، زبری سطح، یا بهبود پیوند نباید به عنوان اثرات ثابت شده بدون شواهد خاص محصول ارائه شود.

چرا پوشش رزین خام معمولاً روش مربوطه نیست

پوشش‌های محافظ یا عملکردی معمولاً برای زیرلایه‌ها یا محصولات نهایی مرتبط اعمال می‌شوند. پوشش دادن ذرات رزین هیدروژنه DCPD شل با پوشش های اپوکسی یا اکریلیک نباید به عنوان یک روش معمول برای بهبود عملکرد رزین ارائه شود. پوشش های محافظ در برابر خوردگی بر روی بسترهایی که به چنین حفاظتی نیاز دارند اعمال می شود. این مفهوم نباید مستقیماً به مواد خام رزین هیدروکربنی شل منتقل شود. به طور مشابه، پوشش‌هایی که برای اصلاح براقیت، ظاهر یا مقاومت در برابر خراش در نظر گرفته شده‌اند، به‌جای ذرات رزین سست، عموماً به محصولات نهایی مربوط می‌شوند.

عملکرد در یک سیستم فرموله شده از طریق انتخاب درجه، مشخصات محصول، سازگاری، و طراحی فرمول به جای از طریق فرضیات در مورد پس از درمان رزین خام به طور مناسب تری ارزیابی می شود.

چسبندگی و قابلیت چاپ: روی فرمول نهایی و زیرلایه تمرکز کنید

چسبندگی

اگر هدف بهبود چسبندگی در فرمول حاوی رزین DCPD هیدروژنه است، ملاحظات مربوطه ممکن است شامل سازگاری رزین-پلیمر، طراحی فرمول کلی، آماده‌سازی بستر و عملیات سطحی بستر نهایی در صورت لزوم باشد. ذرات رزین خام سطحی قبل از فرمولاسیون معمولاً وسیله ای برای بهینه سازی عملکرد چسبندگی نیست.

در سیستم های کامپوزیتی، عملکرد رابط باید در رابط نهایی مربوطه ارزیابی شود نه با این فرض که ذرات رزین هیدروژنه DCPD سست نیاز به عملیات سطحی دارند.

قابلیت چاپ

قابلیت چاپ به شدت به خواص سطح تمام شده همراه با سیستم چاپ و شرایط فرآیند بستگی دارد. در مواردی که از تیمار تاج یا پلاسما برای بهبود ترشوندگی یا چاپ پذیری استفاده می شود، به جای رزین به شکل ذرات، روی لایه نهایی یا سطح زیرلایه مربوطه اعمال می شود.

آنچه خریداران و فرمول‌دهنده‌ها باید روشن کنند

قبل از ارزیابی گزینه های تصفیه سطح، خریداران و فرمول نویسان باید نکات زیر را روشن کنند:

- آیا مواد در حال پردازش رزین خام یا یک محصول پلیمری تمام شده است؟

- شکل فیزیکی مواد چگونه است؟

- رزین هیدروژنه DCPD چه نقشی در فرمولاسیون دارد؟

- کدام بستر واقعاً درمان را دریافت می کند؟

- ترشوندگی، چاپ پذیری، چسبندگی پوشش یا باندینگ چه ویژگی هدفمندی است؟

- عملیات سطحی در چه مرحله ای انجام می شود؟

- آیا درمان بر روی بستر یا فرمولاسیون خاص تایید شده است؟

- آیا توصیه های پردازش تامین کننده موجود است؟

نتیجه گیری

رزین هیدروژنه DCPD یک رزین هیدروکربنی هیدروژنه است که به صورت فلیک، گرانول یا گلوله برای استفاده به عنوان چسبنده یا اصلاح کننده در سیستم های فرموله شده عرضه می شود. به طور کلی به عنوان یک جزء فرمولاسیون به جای به عنوان یک بستر تمام شده که نیاز به درمان معمول سطح دارد استفاده می شود. تیمارهای کرونا و پلاسما روش‌هایی برای اصلاح سطوح پلیمری جامد مناسب هستند، اما نباید به‌طور خودکار به‌عنوان درمان‌های معمول برای مواد خام رزین DCPD هیدروژنه تجاری توصیف شوند. درمان مربوطه به سطح فیزیکی در حال پردازش بستگی دارد.

در جایی که عملیات سطحی برای اصلاح ترشوندگی، چسبندگی یا قابلیت چاپ در یک سیستم حاوی رزین DCPD هیدروژنه استفاده می شود، معمولاً به جای ذرات رزین خام، روی سطح نهایی مربوطه اعمال می شود. تیمار اسیدی یا قلیایی نباید به عنوان عاملی سازی سطح موثر رزین DCPD هیدروژنه بدون شواهد خاص محصول فرض شود.

فرمولاتورها ابتدا باید بستر واقعی و هدف عملکرد را شناسایی کنند. عملکرد در یک سیستم فرموله شده از طریق انتخاب درجه، مشخصات محصول، سازگاری و طراحی فرمول به طور مناسب تری ارزیابی می شود تا از طریق فرضیات مربوط به پس از تصفیه ذرات رزین خام.