مقدمه
رزین فنولیک برای مواد اصطکاکیمعمولاً به عنوان یک چسب حرارتی در بسیاری از فرمولهای اصطکاک خشک آلی استفاده میشود. این یکپارچگی ساختاری را با اتصال الیاف، پرکنندهها، اصلاحکنندههای اصطکاک، مواد ساینده و روانکنندههای جامد در یک ماتریس منسجم فراهم میکند. برای مهندسین تدارکات، مدیران کیفیت و متخصصان فرمولاسیون، درک اینکه چگونه رفتار رزین تحت تنش حرارتی و اکسیداتیو تأثیر میگذارد - اما به طور مستقل عملکرد مواد اصطکاک را تعیین نمیکند، برای ارزیابی آگاهانه تأمینکننده و انتخاب مواد ضروری است.
این مقاله رفتار اکسیداتیو حرارتی بایندرهای فنلی را در مواد اصطکاکی ترمز خشک با تاکید بر چهار حوزه مورد بررسی قرار میدهد:
1. تمایز بین پایداری حرارتی، تخریب حرارتی، تخریب حرارتی اکسیداتیو، و مقاومت در برابر اکسیداسیون.
2. عوامل موثر بر رفتار اکسیداسیون در سطوح رزین و کامپوزیت.
3. رابطه بین داده های تست سطح رزین و عملکرد جزء نهایی.
4. چارچوبی برای ارزیابی ادعاهای تامین کننده در مورد خواص مرتبط با اکسیداسیون.
بحث در درجه اول بر مواد اصطکاک ترمز خشک آلی، مانند لنت و لنت ترمز خودرو متمرکز است. سیستمهای اصطکاک مرطوب، کاربردهای راهآهن و کاربردهای هوافضا ممکن است الزامات فرمولاسیون، تاریخچه حرارتی، روشهای آزمایش و معیارهای صلاحیت متفاوتی داشته باشند که در اینجا به آنها اشاره نشده است.

مفاهیم کلیدی: پایداری حرارتی، تخریب و مقاومت در برابر اکسیداسیون
رزین های فنولیکبه عنوان پلیمرهای ترموست، هنگامی که در معرض دماهای بالا قرار می گیرند، دستخوش تغییرات شیمیایی و فیزیکی می شوند. این تغییرات اغلب با استفاده از اصطلاحاتی که مرتبط هستند اما قابل تعویض نیستند توصیف می شوند.
پایداری حرارتی
پایداری حرارتی به طور کلی به توانایی یک ماده برای مقاومت در برابر تغییرات شیمیایی یا ساختاری تحت گرما اشاره دارد.
تخریب حرارتی
تخریب حرارتی تجزیه یا تبدیل ساختار پلیمری تحت گرما را توصیف می کند و ممکن است شامل فرآیندهایی مانند بریدگی پیوند، اتصال عرضی اضافی و تبخیر باشد.
تخریب حرارتی اکسیداتیو
تخریب حرارتی اکسیداتیو به تخریب حرارتی در حضور اکسیژن اشاره دارد. پیشرفت و محصولات آن ممکن است با موارد مشاهده شده در شرایط بی اثر متفاوت باشد.
مقاومت در برابر اکسیداسیون
مقاومت در برابر اکسیداسیون به توانایی یک ماده برای مقاومت در برابر اکسیداسیون یا به تاخیر انداختن آن در شرایط مشخص دما، اتمسفر و زمان قرار گرفتن اشاره دارد.
رزین های فنلی می توانند پسماندهای کربنی قابل توجهی را در طول تجزیه حرارتی ایجاد کنند. باقیمانده به دست آمده ممکن است بر تخریب بعدی تأثیر بگذارد، اما رفتار آن به رزین، حالت پخت، فرمولاسیون و شرایط مواجهه بستگی دارد. بازده کاراکتر اندازهگیری شده در یک اتمسفر بیاثر نباید بهعنوان پیشبینیکننده مستقیم رفتار ترمواکسیداتیو در هوا تلقی شود.
عوامل موثر بر رفتار اکسیداتیو حرارتی
پاسخ حرارتی اکسیداتیو یک رزین فنلی یک ویژگی ثابت و بدون بافت نیست. پاسخ اندازه گیری شده به چندین متغیر بستگی دارد.
نوع رزین و سیستم اصلاح
شیمی Novolac و resole، و همچنین رویکردهای اصلاحی مختلف، می توانند متفاوت باشندپاسخ های حرارتی.
حالت درمان
حالت پخت و ساختار شبکه حاصل می تواند بر پاسخ حرارتی و اکسیداتیو اندازه گیری شده تأثیر بگذارد. جهت و بزرگی این اثر به سیستم خاص و شرایط آزمایش بستگی دارد.
شرایط قرار گرفتن در معرض
تاریخچه دما، مدت زمان قرار گرفتن در معرض، اتمسفر و هندسه نمونه می تواند بر نتیجه اندازه گیری شده تأثیر بگذارد.
فرمولاسیون کامل
الیاف، پرکننده ها، اصلاح کننده های اصطکاک، ساینده ها، روان کننده ها و اجزای فلزی می توانند پاسخ حرارتی کامپوزیت را تغییر دهند. اثر ترکیبی آنها باید در فرمول خاص ارزیابی شود.
در نتیجه، دادههای مربوط به اکسیداسیون بهدستآمده از یک رزین تمیز یا پختهشده نمیتوانند مستقیماً برای پیشبینی عملکرد یک ماده اصطکاک کامل منتقل شوند.
تست سطح رزین در مقابل عملکرد سطح کامپوزیت
خواص حرارتی نشاندادهشده از طریق آزمایش آزمایشگاهی یک رزین، مانند آنالیز حرارتی یک نمونه پخت شده یا کالریسنجی اسکن افتراقی رفتار پخت، بهطور خودکار پیشبینی نمیکند:
1. ضریب اصطکاک یا پایداری اصطکاک در شرایط ترمز.
2. محو شدن و رفتار بازیابی در طول چرخه های ترمز.
3. میزان سایش در یک ترمز خاص.
4. ویژگی های سر و صدا، ارتعاش یا سختی.
5. عمر مفید قطعه.
6. ایمنی سیستم ترمز.
عملکرد یک ماده اصطکاک کامل به برهمکنش بین اجزای فرمولاسیون آن، شرایط ساخت، حالت پخت، شرایط عملیاتی و طراحی سیستم ترمز بستگی دارد.
در یک فرمول خاص اصطکاک ترمز، تغییر محتوای رزین فنلی رفتار تریبولوژیکی اندازه گیری شده را تغییر داد. این یافته را نباید به همه رزین ها، فرمولاسیون ها یا شرایط ترمز تعمیم داد.
سطح اصطکاک نیز در حین کار تکامل می یابد. تحقیقات در مورد لنت ترمز ارگانیک، سطوح تماس و توسعه لایه اصطکاکی را در رابط لنت-دیسک توصیف می کند. این فرآیندهای رابط نشان می دهند که چرا رفتار یک ماده اصطکاک تمام شده را نمی توان به تنهایی از داده های حرارتی سطح رزین استنباط کرد.
در مواد اصطکاک چند فازی خاص که توسط هانگ و نویسندگان همکار بررسی شد، تغییر ماتریس رزین فنلی با تفاوتهایی در رفتار سایش مشاهدهشده مرتبط بود. این نتیجه مربوط به فرمولبندیها و شرایط آزمون بررسیشده در آن مطالعه است و رابطه جهانی بین مقاومت اکسیداسیون و سایش ایجاد نمیکند.
رویکردهای ارزیابی رفتار اکسیداتیو حرارتی
رویکردهای زیر ممکن است بخشی از یک برنامه توسعه مواد یا صلاحیت تامین کننده باشد. معیارهای مربوط و پذیرش آنها به درخواست مشتری و الزامات صلاحیت بستگی دارد.
خصوصیات سطح رزین
تجزیه و تحلیل ترموگراویمتری در هوا و اتمسفر بی اثر می تواند برای مقایسه رفتار تغییر جرم تحت برنامه های دمای کنترل شده استفاده شود. مقایسه نتایج ممکن است به تمایز پاسخهای مرتبط با اکسیداسیون از تخریب تحت شرایط محدود اکسیژن کمک کند، اما این مقایسه به خودی خود مکانیسم تخریب کامل را در یک رابط اصطکاک ایجاد نمیکند.
کالریمتری اسکن تفاضلی را می توان برای مشاهده رویدادهای مربوط به درمان یا انتقال حرارتی در صورت لزوم استفاده کرد. تفسیر به مواد، آماده سازی نمونه، تاریخچه حرارتی، جو و روش انتخابی بستگی دارد.
پیری حرارتی Cured-Resin
نمونههای رزین پختشده ممکن است برای دورههای مشخصی در معرض دما و اتمسفر کنترلشده قرار بگیرند. تغییرات در جرم، ابعاد یا خواص مکانیکی انتخاب شده ممکن است مورد ارزیابی قرار گیرد. نتایج فقط برای نمونه بیان شده، شرایط قرار گرفتن در معرض، و روش آزمایش اعمال می شود.
ارزیابی سطح مرکب
مواد اصطکاک کامل باید با استفاده از روش های اصطکاک و سایش استاندارد شده یا تعریف شده توسط مشتری ارزیابی شود. معاینه سطح پس از آزمون ممکن است برای مشخص کردن فلات های تماس، لایه های اصطکاک و ویژگی های سایش مشاهده شده استفاده شود.
این رویکردها مستقیماً عمر مفید میدانی، محو شدن، سایش، NVH یا ایمنی را بدون اعتبارسنجی در سطح فرمولاسیون و در صورت لزوم، در سطح سیستم پیشبینی نمیکنند.
تست حرارتی اکسیداتیو می تواند و نمی تواند نشان دهد
هنگامی که در یک پروتکل سازگار تفسیر می شود، آزمایش کنترل شده ممکن است نشان دهد:
1. رفتار تغییر جرم نسبی نمونه های رزین پخت تحت شرایط مشخص.
2. پاسخ های حرارتی مقایسه ای بین گریدهای رزین آزمایش شده با استفاده از روش مشابه.
3. تشکیل پسماند یا تغییرات سطح تحت یک برنامه دما و جو انتخاب شده.
4. تغییرات در خواص انتخاب شده به دنبال قرار گرفتن در معرض پیری حرارتی تعریف شده.
بدون تأیید صحت فرمولاسیون خاص، نتایج در سطح رزین نمی توانند ایجاد کنند:
1. ضریب اصطکاک یا پایداری اصطکاک در شرایط ترمز.
2. میزان سایش یا عمر مفید یک ماده اصطکاکی تمام شده.
3. محو مقاومت یا رفتار بازیابی.
4. عملکرد NVH.
5. ایمنی سیستم ترمز یا انطباق با مقررات.
رابطه بین اکسیداسیون رزین و تخریب مواد اصطکاکی یک رابطه علت و معلولی خطی ساده نیست. تغییرات در عملکرد اصطکاک در دمای بالا ممکن است شامل فرآیندهای حرارتی، شیمیایی، مکانیکی و سطحی متقابل باشد و نباید تنها به اکسیداسیون رزین نسبت داده شود.
ارتباطات و مستندات تامین کننده
مشتریان صنعتی ممکن است در طول ارزیابی اولیه مواد، اسناد عرضه کننده موجود را درخواست کنند.
برگه های اطلاعات فنی
برگههای اطلاعات فنی اطلاعات درجه منتشر شده را ارائه میدهند که ممکن است شامل ویژگیهای حرارتی معمول، شکل فیزیکی، راهنماییهای پردازش و توصیههای ذخیرهسازی باشد. مقادیر معمولی الزاماً مشخصات تضمین شده نیستند.
برگه های اطلاعات ایمنی
برگههای اطلاعات ایمنی، اطلاعات مربوط به ارتباط خطر، جابجایی، واکنش اضطراری و دفع اطلاعات مربوط به محصول عرضهشده را ارائه میدهند. آنها عملکرد اصطکاک را نشان نمی دهند.
مشخصات محصول توافق شده
مشخصات محصول توافق شده ممکن است معیارهای پذیرش قابل اجرا، روشهای آزمایش و محدودههای مجاز را برای ویژگیهای تعیینشده تعریف کند.
مشتریان همچنین می توانند اطلاعات ذخیره سازی و جابجایی و نمونه های نماینده را برای ارزیابی تحت شرایط فرمولاسیون، ساخت و آزمایش خود درخواست کنند.
در طول بحث های اولیه، مشتریان ممکن است دسته بندی مواد اصطکاکی مورد نظر، عملکرد رزین مورد نیاز، فرم عرضه ترجیحی، محدودیت های پردازش مربوطه، ویژگی های هدف، الزامات مستندات، و معیارهای صلاحیت قابل اجرا را ارائه دهند.
ارتباطات فنی یا تجاری اولیه مناسب بودن محصول، عملکرد اصطکاک، تداوم عرضه، ایمنی یا انطباق با مقررات را تعیین نمی کند. تأیید نهایی باید از فرآیند صلاحیت قابل اعمال مشتری تحت شرایط فرمولاسیون، ساخت و استفاده نماینده پیروی کند.
نتیجه گیری
رفتار اکسیداتیو حرارتی رزین فنلی در توسعه و تهیه مواد اصطکاکی ترمز خشک یک ملاحظات مرتبط است، اما باید در محدودههای آزمایشی تعریف شده تفسیر شود. پاسخ اندازه گیری شده به شیمی رزین، حالت پخت، برنامه دما، اتمسفر، مدت زمان قرار گرفتن در معرض، فرم نمونه و فرمول کامل بستگی دارد.
داده های حرارتی سطح رزین به طور خودکار عملکرد اصطکاک، سایش، محو شدن، NVH، عمر مفید یا ایمنی را پیش بینی نمی کند. بنابراین انتخاب مواد باید خصوصیات مناسب سطح رزین را با آزمایش فرمول کامل و در صورت نیاز، صلاحیت در سطح جزء یا سیستم ترکیب کند.
ادعاهای تامین کننده در مورد مقاومت در برابر اکسیداسیون یا خواص حرارتی مرتبط باید با استفاده از مستندات فعلی، مواد معرف، شرایط آزمون متقابل درک شده و اعتبار سنجی خاص برنامه مورد ارزیابی قرار گیرد.
مراجع
[1] Gardziella، A.، Pilato، LA، & Knop، A. (2000). رزین های فنولیک: شیمی، کاربردها، استانداردسازی، ایمنی و اکولوژی (ویرایش دوم). اسپرینگر برلین، هایدلبرگ. https://doi.org/10.1007/978-3-662-04101-7
[2] Kim, YC, Cho, MH, Kim, SJ, & Jang, H. (2008). تأثیر محتوای رزین فنلی بر خواص تریبولوژیکی مواد اصطکاکی ترمز. لباس، 264 (11-12)، 931-936. https://doi.org/10.1016/j.wear.2007.07.005
[3] اریکسون، ام.، و جاکوبسون، اس. (2000). سطوح تریبولوژیکی لنت های ترمز آلی. Tribology International, 33 (12), 817-827. https://doi.org/10.1016/S0301-679X(00)00127-4
[4] هونگ، ایالات متحده، جونگ، SL، چو، KH، چو، MH، کیم، SJ، و جانگ، H. (2009). مکانیسم سایش مواد اصطکاک چند فازی با ماتریس های مختلف رزین فنلی پوشیدن، 266 (7-8)، 739-744. https://doi.org/10.1016/j.wear.2008.08.008







